February 2012
14 posts
Beats kulaklıklar gibiydin sevgilim.
Aramızda annem vardı. Babam vardı. Aramızda “Ben bir kulaklığa o kadar para vermem!” ler vardı…
Hani biz yumurta kapıya gelince anlıyoruz ya bazı...
Biri vardı, mutluyduk çok; bir zamanlar. Sonra bir şey oldu, ona her şeyden çok ihtiyacım olduğu bir anda yalnız bıraktı ve gitti. Bittim.
Sonra, geri geldi. Pişman oldu. İnsanlar kaybetmekten, annesini babasını kaybeden bir çocuğun bir daha onları asla bulamamaktan korktuğu gibi korkar ya hani; o da korkmuştu. Çok. Benden bir mesaj bekledi. Beni aylarca bekledi. Ama insan kendisini öylece...
Kimseyi bir şeylere mecbur bırakmak istemedim. O yüzden kimseyi ikinci kez aramadım. Hatta kimseyi aramadım. Onlar bana ulaşmak isterlerse ararlar nasıl olsa diye. Sonra bir an geldi. Onlar da aramamaya başladı. Her şey böyle yavaş yavaş tükendi gitti.
1 tag
Bundan böyle olsa olsa seninle
